دکتر احسان نراقی در انجمن اسپرانتوی ایران

روز چهارشنبه ۹ اسفند ماه ۱۳۸۵ دکتر احسان نراقی جامعه‌شناس نامدار ایرانی میهمان انجمن اسپرانتوی ایران بود. دکتر نراقی ضمن شناخت خوبی که از زبان اسپرانتو داشت اظهار خوشوقتی کرد از این‌که در ایران اسپرانتودانان فعال هستند. وی ضمن اعلام همراهی و همیاری خود با جنبش زبان اسپرانتو، راه کارهایی را هم درباره جنبش اسپرانتو در ایران برای حاصران بیان کرد که حاکی از شناخت عمیق ایشان از جامعه و تحولات درونی آن بود. در این دیدار گروهی از  مسئولان انجمن اسپرانتوی ایران و فعالان جنبش اسپرانتو نیز حضور داشتند. در پایان این دیدار دکتر نراقی یک جلد از کتاب معروف حود به نام “از کاخ شاه تا زندان اوین” را امضاء نمودند و به کتابخانه‌ی انجمن اسپرانتوی ایران اهدا کردند. لازم به ذکر است که مقدمات این دیدار توسط آقای حسین علیزاده شاعر/نویسنده و از اعضای انجمن اسپرانتو ترتیب داده شده بود.

دکنر احسان نراقی در انجمن اسپرانتوی ایران
احسان نراقی در انجمن اسپرانتوی ایران

 

عکس یادگاری با دکتر نراقی در انجمن اسپرانتوی ایران   +

درباره نهج‌البلاغه به زبان اسپرانتو و باقی قضایا …

از زمانی که اسپرانتو آموختم و به یاد داشته‌ام، همیشه در برشورهای تبلیغاتی اسپرانتو که بیشتر از سوی انتشارات عطایی چاپ می‌شد خیلی در مورد این‌که نهج‌البلاغه به زبان اسپرانتو چاپ شده است تبلیغ می‌شد اما هیچ‌کس نمونه‌ای از آن را سراغ نداشت! تا همین اواخر داشتم به این نتیجه می‌رسیدم که نکند کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه است. در سفر اخیری که به لهستان داشتم، در بلاد کفر جمالم به کتاب مستطابی منور شد که حقیقت را کمی تا قسمتی بر من هویدا کرد. در فروشگاه کتاب‌های اسپرانتویی چشمم به این کتاب افتاد:

حکم عربیه
اللام علی
بلغته الاسپرانتو الدولیه
Imamo Ali
Arabaj Maksimoj de la sepa jarcento kaj aliaj diversaj maksimoj
Husen Al-Amili

                            
کتاب در سال ۱۹۶۷ (۱۳۴۵ شمسی) در بغداد به چاپ رسیده است. دارای ۷۸ صفحه و در قطع رقعی است. ناشر انجمن عربی اسپرانتو است (نامی که من برای اولین بار و فقط در این کتاب تاکنون دیده‌ام). ۲۹ صفحه‌ی اول کتاب سخنان برگزیده‌ای از امام اول شعیان علی ابن ابیطالب است که در ۳۴۶ بند گردآوری‌شده است. بقیه‌ی مطالب کتاب گزیده‌ای از سخنان بزرگان عرب است که شامل شکسپیر هم می‌شود! (باید یادآوری کنم که من سال ۱۹۹۸ دیداری با نویسنده‌ی این کتاب که ساکن لندن است داشتم و ۲ روزی را میهمان وی بودم. در طی این ۲ روز یکی از بحث‌های شورانگیز من با حسین العمیلی همین عرب بودن شکسپیر بود. ایشان به ضرس قاطع معتقد بودند که شکسپیر همان شیخ پیر هستند و البته دلایلی هم داشتند که از ادبیات اسلامی و عربی در آثار شکسپیر بسیار می‌توان نمونه آورد و ….).
ازنظر ترجمه کتاب در حد مطلوبی است و ارزش ادبی آن‌هم بی‌نظیر است چون در زبان اسپرانتو از ادبیات دنیای عرب ترجمه‌های بسیار محدود و پراکنده‌ای وجود دارد.
اما آنچه برای من جالب بود تبلیغی بود که درباره‌ی این کتاب در ایران شده بود. وقتی ادعا می‌شود نهج‌البلاغه به اسپرانتو ترجمه‌شده است انتظار این است که حداقل بخش عمده‌ای از آن (اگر نه همه‌ی آن) ترجمه‌شده باشد نه این‌که با ترجمه‌ی جملات محدود و برگزیده‌ای ادعای ترجمه‌ی آن شود. به نظرم این ایراد بر مبلغین اسپرانتو در ایران وارد است که ادعای گزاف نکنند و حقیقت‌گو باشند. چه ایرادی دارد درباره‌ی چیزی که نمی‌دانیم سخنی نگوییم.
در هر حال نسخه‌ای از این کتاب ارجمند در انجمن اسپرانتو ایران موجود است و علاقه‌مندان می‌توانند کپی چاپی یا الکترونیکی آن را دریافت کنند.
حال که صحبت از نهج‌البلاغه شد لازم می‌دانم دراین‌باره خبری اختصاصی هم بگویم:
از چند سال قبل جانبازی نجف‌آبادی که نویسنده‌ی کتاب‌های مذهبی هم هست (آقای محمدرضا کریمی بختیاری) با فراگیری اسپرانتو اقدام به ترجمه‌ی متن کامل نهج‌البلاغه کرده است و حتی بخشی از دست‌نویس ایشان در دفتر انجمن اسپرانتوی ایران موجود است اما هنوز ویرایش نهایی صورت نگرفته است. امیدوارم این کار به سرانجام برسد و ترجمه‌ی نهج‌البلاغه (واقعی) را به اسپرانتو شاهد باشیم.  +

“زبان اسپرانتو” بررسی می شود

خبرگزاری مهر                  شناسهٔ خبر: ۴۳۵۵۶۷ –

با همکاری انجمن اسپرانتو ایران جلسه آشنایی با «زبان اسپرانتو» پنجشنبه ۲۸ دی در مرکز همایشهای مجموعه فرهنگی هنری تهران برگزار می‌شود.
به گزارش خبرگزاری مهر، زبان اسپرانتو ساده‌ترین زبان دنیاست و در آینده فراگیرترخواهد شد. در این نشست درباره اینکه زبان اسپرانتو چیست و چه کاربردی دارد؟ صحبت خواهد شد. همچنین نقش زبان اسپرانتو در جهان و آسیا و ادبیات اسپرانتو معرفی می‌شود.

این نشست پنجشنبه ۲۸ دی ماه از ساعت ۱۸ الی ۲۰ در خیابان شریعتی، روبروی بهار شیراز، مجموعه فرهنگی هنری تهران (سینما ایران)، مرکز همایش‌ها برگزار می‌شود.

خبرگزاری مهر

اسپرانتو و بهاییت

هر از چند گاهی از گوشه و کنار برخی نداهایی درباره‌ی این‌که اسپرانتو زبان “بهاییان” هست شنیده می‌شود و طبیعتاً این زمزمه‌ها موجب “هراس” خیلی‌ها می‌شود.
خوب یادم هست زمانی که بیش از ۶ سال بود اسپرانتو می‌دانستم برای اولین بار فردی به من گفت که: “اسپرانتو زبان بهائیت است”، من با شنیدن این جمله یکه خوردم چون در مدت‌زمانی که اسپرانتو می‌خواندم و می‌دانستم به موردی برنخورده بودم که به چنین برداشتی برسم … لاجرم شروع کردم به تحقیق درباره‌ی صحت‌وسقم این موضوع و این‌که این پندار یا شایعه از کجا نشأت می‌گیرد. اینک آنچه که من توانستم بفهمم:
گروه‌ها و کسانی که به هر دلیلی از اسپرانتو خوششان نمی‌آید برای مقابله با گسترش آن، اسپرانتو را به “اقلیت نامطلوب آن جامعه” تعمیم داده‌اند. مثلاً در ژاپن و ایالات‌متحده آمریکا شایعه کرده بودند که اسپرانتو زبان مشترک “کمونیست‌ها” هست و یا در اتحاد جماهیر شوروی ده‌ها روشنفکر به صرف دانستن اسپرانتو به اعدام محکوم شدند و یا به سیبری تبعید شدند چون در آنجا “شایعه” شده بود که اسپرانتو زبان “امپریالیسم” است و … نتیجه این که در دوره‌ای اسپرانتو در هر جامعه‌ای منتصب و منصوب به “گروه نامطلوب” شده است. در ایران نیز اسپرانتو از این آسیب مصون نبوده است و کسانی که به عللی از آن خوششان نیامده است در انتصاب آن به “صهیونیسم” و “بهائیت” کم کوشش نکرده‌اند، اما واقعیت چیست؟
واقعیت این است که در ایران از اولین کسانی که به ترویج اسپرانتو اهتمام ورزیدند گروهی از بهاییان ایرانی نیز دخیل بوده‌اند، اما آیا صرف این‌که چون بهاییان در ترویج چیزی مشارکت داشته‌اند “حتماً آن چیز امری مذموم است” دور از خردورزی است. گفتنی است که یکی از بزرگ‌ترین چهره‌های فعالِ گسترشِ زبانِ اسپرانتو در ایران، “احمد کسروی” است که هیچ‌کس در ضدیت او با بهائیت تردیدی ندارد اما بااین‌همه کسروی در همان زمانی که بهاییان ایرانی برای پیشبرد اسپرانتو تلاش می‌کردند، او نیز به طور مستقل به کار خود می‌پرداخت.
اگر فرض را بر این بگذاریم که هر آنچه را بهاییان بدان اهتمام می‌ورزند نامطلوب است باید دست از زندگی شست! چون بهاییان از اتومبیل استفاده می‌کنند، سوار هواپیما می‌شوند، سوادآموزی می‌کنند و …
اسپرانتو یک ابزار رسانه‌ای است و نه چیزی بیشتر. همگان حق دارند از آن استفاده کنند و یا استفاده نکنند. در روزگار ارتباطات لحظه‌ای “برچسب‌های کهنه” را خریداری نیست.
طنز روزگار این که زمانی در اروپا آنتی اسلامیست‌ها می‌گفتند پرچم اسپرانتو، پرچم اسلام است چون سبز است.
و اینک خلاصه آنچه من فهمدم:
ارتباط زبان اسپرانتو با بهائیت به‌اندازه‌ی ارتباط زبان ژاپنی با بهائیت است!

 +

زبان خطرناک!

در اینجا کتابی معرفی می‌شود درباره‌ی اعدام، شکنجه و تبعید اسپرانتودانان در کشورهای مختلف و به ویژه در آلمان نازی و شوروی استالینیستی که تاریخ خونباری را از اسپرانتو و جنبش آن مستند کرده است.
مشخصات کتاب:

La Danĝera Lingvo
Studo pri la persekutoj kontraŭ Esperanto

زبان خطرناک (پژوهشی درباره‌ی پیگردها علیه اسپرانتو)
نویسنده: دکتر اولریش لینز (Ulrich Lins) اسپرانتوشناس آلمانی و محقق برجسته‌ی تاریخ زبان اسپرانتو

                                             
این کتاب که بالغ‌بر ۵۶۰ صفحه می‌باشد به‌گونه‌ای مستند به بررسی اقدامات حکومتی برعلیه اسپرانتو و اسپرانتودانان در کشورهای گوناگون پرداخته است. در ارزشمندی این کتاب همین بس که هیچ تحقیق دانشگاهی درباره‌ی زبان اسپرانتو و تاریخ آن یافت نمی‌شود، که به این کتاب رفرنس داده نشده باشد.
این کتاب تحقیقی شامل اقدامات حکومتی علیه اسپرانتو تا جنگ جهانی دوم را می‌شود و خوشبختانه بعد از جنگ جهانی دوم از موج توطئه‌چینی علیه اسپرانتو و توطئه بینی درباره‌ی اسپرانتو به‌شدت کاسته شد و می‌توان گفت هیچ مورد جدی در این باره پس از دهه‌ی ۱۹۵۰ مشاهده نشده است.
اگر از دیدگاه “دشمن‌شناسی اسپرانتو” بخواهیم به موضوع بنگریم، اسپرانتو سه دشمن بزرگ داشته است:
۱- فاشیست‌ها
۲-کمونیست‌ها
۳- صهیونیست‌ها
خوشبختانه جهان امروز ما نه آن چیزی است که قبلاً بوده است و حالا دیگر موضوع “دشمنی” به “دنیای گذشته” تعلق دارد. جنبش پویای زبان بین‌المللی هوشمندتر از آن است که بخواهد برای خود “دشمن‌تراشی” کند.
کم نیستند کسانی که می‌پندارند “اسپرانتو تهدیدی علیه انگلیسی است” و یا “انگلیسی‌ها نمی‌گذارند اسپرانتو پیشرفت کند”. اما حقیقت این است که این‌ها فقط توهم است. اسپرانتو قرار نیست زبانی را تهدید کند، جانشین زبانی شود و …
اسپرانتو به رشد منطقی خود در تمام ابعادی که لازمه‌ی یک زبان جامع و پویاست ادامه می‌دهد و هیچ‌کس هم نمی‌تواند جلوی رشد آن را بگیرد (همان‌طور که نمی‌توان جلوی آمدن بهار را گرفت).
زبان بین‌المللی یک نیاز است و اسپرانتو زبانی بین‌المللی است. زبانی برای همه و هیچ‌کس!
همگان حق‌دارند آن را بیاموزند و یا نیاموزند. همین!     +

سمبل‌های اسپرانتو

ستاره سبز یکی از سمبل‌های مشهور اسپرانتو است و در پرچم اسپرانتو نیز در گوشه‌ی سمت چپ و بالای آن قرار دارد.
دلیل انتخاب ستاره‌ی پنج پر و رنگ سبز، بدان علت است که ستاره‌ی پنج پر نمادی از پنچ قاره‌ی زمین و در عین حال، یگانگی آن‌هاست. تک ستاره است، که نمادی از ستاره به‌عنوان راهنماست و سبز است که رنگ سبز تقریباً در تمامی فرهنگ‌ها نشانه‌ی امید و آشتی است.


ستاره‌ی سبز را گروهی از اسپرانتودانان به اشکال گوناگون همچون گل سینه و مدال در پوشش خود به مناسبت‌های مختلف استفاده می‌کنند اما این حالت عمومیت ندارد و در استفاده از آن طبیعتاً هیچ‌گونه اجباری وجود ندارد. زامنهوف خود از کاربران این‌گونه مدال‌ها بوده است اما نسل‌های جدید اسپرانتودانان چندان علاقه‌ای به این‌گونه مسائل ندارند گرچه امروزه در همایش‌ها و کنگره‌های اسپرانتویی افراد را می‌توان مشاهده کرد که بنا به “سنت دیرینه” به لباس خود ستاره‌ی سبزی را آویخته‌اند.
انتقادی که نسل‌های جدید به “سنتی‌ها” می‌گیرند این است که آویختن ستاره به‌نوعی “جداسازی” است و این‌که “دیگران” فکر می‌کنند ما یک فرقه هستیم درحالی‌که ما فقط کاربران زبان بین‌المللی و افرادی کاملا عادی هستیم.
کوتاه‌سخن این‌که ستاره‌ی سبز سمبل زبان بین‌المللی اسپرانتو است و همچنان در دنیای اسپرانتو پرتوافشانی می‌کند.

پرچم اسپرانتو
پرچم اسپرانتو سبزرنگ است و گوشه‌ی سمت چپ بالا مربعی سفیدرنگ قرار دارد که در مرکز آن ستاره‌ی سبز قرار دارد.
این پرچم از سال ۱۹۰۵ که اولین کنگره‌ی جهانی اسپرانتو برگزار شد به‌عنوان پرچم رسمی اسپرانتو انتخاب‌شده است و به ثبت رسیده است. در اروپا بعضی از گروه‌ها نسبت به پرچم اسپرانتو خرده گرفته‌اند و بدان انتقاد داشته‌اند چراکه آن را مشابه “پرچم مسلمانان” قلمداد کرده‌اند اما انتقادات فوق هرگز باعث نشد که تغییراتی در پرچم اسپرانتو ایجاد شود.

                                                                                      

سمبل سده‌ی اسپرانتو
از اوایل دهه‌ی ۱۹۸۰ سمبل جدیدی در جنبش اسپرانتو رایج گشت که به مناسبت صدمین سالگرد انتشار اسپرانتو طراحی‌شده بود. این نماد را یک طراح برزیلی منتشر کرد و امروزه بسیاری از انجمن‌ها سازمان‌های اسپرانتویی به شکل‌های گوناگون از آن استفاده می‌کنند. این نماد در خود چند ویژگی بارز دارد که مختصراً بازگو می‌شود: ۱- حرف اول اسپرانتو و آینه آن را نشان می‌دهد. ۲- سمبل کره‌ی زمین است. ۳- تخم‌مرغی را نشانگر است (ققنوس زبان؟، امید به زایش؟)

+

مسئولین جدید سازمان جوانان اسپرانتودان ایران برگزیده شدند

امروز (دوشنبه بیست و هفتم آذر ۱۳۸۵) مسئولین جدید سازمان جوانان اسپرانتودان ایران برگزیده شدند.

رییس سازمان: الهام خانیان

جانشین و مسئول روابط عمومی: فرمهر امیرخاوری

صندوقدار: سایه سلیمانی

ضمن آرزوی موفقیت برای تیم جدید سازمان جوانان، امیدواریم با تلاش آنان شاهد سازمانی پویا و پر جنب و جوش در جنبش اسپرانتوی ایران باشیم. به زودی سایت سازمان راه‌اندازی خواهد شد که از طریق آن همگان در جریان اخبار و فعالیت‌های سازمان قرار خواهند گرفت. +

اسپرانتو در پاکستان

هر چند جنبش اسپرانتو حداقل از ۴۰ سال پیش در پاکستان وجود دارد اما به ندرت درباره فعالیت اسپرانتودان‌های پاکستانی خبری شنیده می‌شود. به نظر می‌رسد موقعیت اسپرانتو در پاکستان چیزی در حد و حدود فعالیت‌های گروهی بسته باشد، چون در اخبارشان از «قائد اعظم» و «رهبر عظیم الشان» کم نمی‌شنویم که این اصطلاحات خاص آن هم در دنیای اسپرانتو، خود بیانگر خیلی چیز‌ها است.
به هرحال این چند عکس از اسپرانتودان‌های پاکستانی را بنگریید که در نوع خود جالب است و پویایی جنبش اسپرانتو در پاکستان را نویدگر است. این عکس‌ها مربوط به سمیناری برای بانوان اسپرانتودان پاکستانی است.

اسپرانتو در پاکستان
اسپرانتو در پاکستان
اسپرانتو در پاکستان
اسپرانتو در پاکستان
اسپرانتو در پاکستان
اسپرانتو در پاکستان
اسپرانتو در پاکستان
اسپرانتو در پاکستان