لیست اعضای اولین دوره انجمن اسپرانتوی ایران PEA در سال ۱۳۰۸

لیست اعضای انجمن اسپرانتوی ایران PEA در سال ۱۳۰۸ که در چاپ دوم و پشت جلد کتاب لسان عمومی اسپرانتو/تالیف بهمن شیدانی،  منتشر شده است:

لیست اعضای انجمن اسپرانتوی ایران در دوره اول

+

اسپرانتو در ایران (۱)  Esperanto en Irano

اسپرانتو در ایران (۱) Esperanto en Irano

آغاز اسپرانتو در ایران (۱)
علیرضا دولتشاهی

انقلاب مشروطیت به تعبیری حاصل برخورد انسان ایرانی با تمدن غرب بود. برخوردی که انسان ایرانی را به اندیشه در علل توسعه‌نیافتگی خویش واداشت و این به اندیشه شدن، ظهور و بروز تجددگرایی ایرانی را در پی داشت. از بن‌مایه‌های اصلی تجددگرایی ایرانی مسئله زبان است. روشنفکر ایرانی به‌درستی دریافته بود علت‌العلل واپس ماندگی ایران درتجلی مادی زبان یعنی خط نهفته است. ازاین‌رو بود که دست‌به‌کار اصلاح خط فارسی شد. روشنفکر ایرانی این نقطه عزیمت پیشرفت را برای دیگر ملل نیز چاره‌ساز دانست. 
فتحعلی آخوندزاده – پدر جنبش روشنفکری در ایران – تغییر خط ملت اسلام را خواستار شد و آن را به دولت عثمانی نیز پیشنهاد کرد. این جنبش چنان پیش رفت که یکی از چهره‌های درخشانش، یوسف مستشارالدوله –که بی‌شک از پیشگامان اندیشه جامعه مدنی محسوب می‌گردد- وجوب تغییر خط ملت اسلام را از علمای وقت استفتا کرد که شگفت آورانه پاسخی مثبت در پی داشت. 
وی در علل رویکرد به اندیشه اصلاح یا تغییر خط فارسی به نکته‌ای بس ارزشمند اشاره می‌کند: «هرگاه خط ما طوری اصلاح شود که در طبع کتب به اساس و صور اشکال آن‌ها تغییر عمده داده نشود ولی در تعلیم اطفال نوآموز ما و تحصیل طلاب تسهیل و ترقی علانیه ظاهر شود. مثلاً آلان که اطفال ما بعد از دو سال درس خواندن باز اکثراً قرآن مجید را نمی‌توانند صحیح و بی غلط بخوانند. اما بعدازآن اصلاح در خط که مقصود ماست در دو ماه، هم قرآن مجید را و هم سایر کتب و نوشتجات را در کمال صحت و درستی بدون غلط بخوانند و نیز کتب مطبوعه ما یعنی کتاب‌های باسمه و چاپی بدون یک غلط در کمال صحیحی و پاکیزگی و ارزانی بیرون بیاید و اطفال ما در ظرف چهار پنج سال مراسله را با اقسام چهارگانه حساب و ژغرافی و تاریخ و … از مقدمات سایر فنون و علوم نیز بهره‌یاب شوند.» اما اصلاح خط و دست یافتن به یک وسیله راحت‌تر ارتباطی تنها وسوسه و نیازی نبود که در این‌سوی خاک به آن احتیاج باشد. در آن‌سوی جهان در اروپا نیز بازار بحـث بـر سـر اصـلاح یـا پی فکندن زبانی ساده به‌عنوان ابـزاری جهـت ارتـباط گـرم بـود. درست است که فرمان مشـروطیت را ناصرالدین‌شاه امضا نکرد و محقق شدن آن در زمــان حکمرانــی فــرزندش مظفــرالدین شــاه بــود، اما عصر ناصری، عصـر شکل‌گیری اندیشه پیشرفت و توسـعه اسـت و عصـری کلـیدی نه‌تنها در ایران که در جهان هم به شمار می‌آید. 
زامـنهوف بنیان‌گذار جنــبش اســپرانتو، معاصـر بــا عصـــر ناصـــری اســـت و معاصـــر بـــا عصـــری کـــه مستشـارالدوله بـه تفکر درباره علل عقب‌افتادگی ایران و ایرانی پرداخت. 
در غرب همزمان با زامنهوف، دیگران نیز به آفریدن زبان‌هایی پرداختند. حتا پیش‌تر از وی اسقف یوهان مارتین اشلایر با پی افکندن ولاپوک در این راستا گام برداشته بود. حال از تجارب اندیشمند بزرگ قرن هفدهم اروپا، لایبنیتز دیگر سخن نمی‌گویم. از معاصران Giuseppe Peano به می‌توان زامنهوف ایتالیــــایی و یا حتــــــــــی Eliezer Ben Yehuda  که بنیادگر «عبری نو» است اشاره کرد. 

امـا نخسـتین بـرخورد ایـرانیان بـا اسپرانتو – که گرابوفسـکی آن را برتـرین دسـتاورد بشـر در قلمروی زبـان نامیده – با مقاله‌ای از مرحوم یوسف اعتصامی در نشــریه بهــار روی داد. هــرچند کــه در ایــن مقالــه، وی زامنهوف را چشم‌پزشکی روس دانسته است اما از آنجا که نخستین حضور اسپرانتو در زبان فارسی است، حائز اهمـیت اسـت. در این مقاله ترجمه سرودهای از زامنهوف به نام امید – سرود رسمی اسپرانتو – آمده است. 
سه سال پس از نشر این نخستین معرفی اسپرانتو، اولـین جلسـه عمومی اسپرانتو در تهران برگزار شد. این جلسـه کـه در تاریخ جمعه ۳۰ ذی‌القعده ۱۳۳۴ ق. برابر با ۳۰ ســپتامبر ۱۹۱۶ م. تشــکیل شــد، در مطــبوعات روز بازتـاب یافـت بـه طوری که در روزنامه عصر جدید مورخ شنبه ۱۲ ذی‌الحجه ۱۳۳۴ هجری قمری برابر با ۱۱ اکتبر ۱۹۱۶ میلادی می‌خوانیم: 
«اولین مجلس جشن اسپرانتو در تهران در خیابان یوسف آبـاد مـنعقد و برحسـب دعوتـی که قبلاً شده بود، جمعی حاضـر و چـند خطابـه و نطـق ایـراد و مجلـس نزدیک به غـروب خـتم شـد». خلاصه افتتاحـیه کـه از طرف پرنس بهمـن شـیدانی ایـراد شـده بـود در ادامه آن مطلب آمده است. 
 در ایـن مراسـم تأسیس انجمـن اسـپرانتو در ایـران نیز اعـلام گـردید کـه ریاسـت آن بر عهده بهمن شیدانی بود. شـیدانی در آن مراسـم درباره معرفـی اسپرانتو سخن گفـت و آمـاری ارائـه کرد. وی اشاره کرد تا سال ۱۹۱۰ تعـداد کـتب چاپ‌شده در موضوعات ادبی، اجتماعی و فلسـفی بـه زبـان جهانـی اسـپرانتو ۱۸۳۷ عنوان و تعداد جـراید ۹۴ بوده است و نیز تعداد مجامع اسپرانتو برگزار شده ۱۷۹۱ بوده است. 
    رویکـرد ایـرانیان به اسپرانتو رویکردی معطوف به دانایـی اسـت. جالب‌توجه است که فردی مانند سید رضا صـــدر- کـــه از زبـــان عربـــی در مطـــبوعات آن دوره ترجمه‌هایی دارد – در کـلاس اکابری در جنب زیارتگاه سـید ناصـرالدین تهـران بـه تـدریس رایگان زبان جهانی اسـپرانتو همت می‌نهد. در جایی که علاوه بر زبان جهانی اسـپرانتو زبان‌های روسی، انگلیسی و فرانسه نیز تدریس می‌شد. اما این تنها مدرسه اسپرانتو در تهران نبود، رضا صــدر یکــی از چــند معلــم زبــان جهانــی اســپرانتو بــود. 
می‌توان از دیگـر معلمـان زبـان جهانی اسپرانتو نیز نام آورد. بـرای نمـونه، میرزا احمدخان، موچـول مصور، بهمن شیدانی و ….

  •  ادامه دارد

این مقاله در صفحه ۵ شماره اول مجله پیام سبزاندیشان پاییز۱۳۸۱ چاپ شده است.

درباره کمیسیون بین‌المللی آزمون زبان اسپرانتو و برگزاری آزمون رسمی اسپرانتو در ایران

آزمون بین‌المللی زبان اسپرانتو که تحت نظر کمیسیون بین‌المللی آزمون اسپرانتو متشکل از اعضای سازمان جهانی اسپرانتو و اتحادیه آموزگاران اسپرانتو است، در مدت زمان کنگره‌های بین‌المللی اسپرانتو و دیگر همایش‌های بین‌المللی ده برگزار می‌شود و داوطلبان آزمون اقدام به شرکت و سنجش دانش اسپرانتوی خود می‌کنند.
در سال ۱۳۸۵ رضا ترابی به‌عنوان عضو این کمیسیون – که از سال ۱۹۹۸ در لیست ممتحنین نیز قرار داشت – که عهده‌دار منشیگری آن بود، نسبت به برگزاری آزمون در سطح منطقه‌ای/کشوری ابراز علاقه کرد. برای چنین کاری ابتدا بایستی حداقل ۳ نفر دارای صلاحیت و به‌عنوان ممتحن برگزاری آزمون وجود می‌داشتند (که در این باره، صلاحیت آنها را اعضای کمیسیون بین‌المللی آزمون اسپرانتو تأیید می‌کنند). مراحل برگزاری آزمون هم روند مشخصی دارد که در همه‌جا یکسان اجرا می‌شود.
مهندس حمزه شفیعی
خانم سیمین عمرانی
مهندس احمدرضا ممدوحی
و دکتر کیهان صیادپور
کسانی بودند که صلاحیت آنها توسط کمیسیون بین‌المللی آزمون اسپرانتو تأیید شد و راه برای برگزاری آزمون به‌صورت رسمی فراهم شد. انجمن اسپرانتوی ایران به عنوان متولی و برگزار کننده آزمون از کمیسیون تاییدیه گرفت و اولین آزمون در آذرماه ۱۳۸۵ در تهران برگزار شد. برگزاری این آزمون دستاورد بزرگی برای اسپرانتو در ایران بود چراکه شرکت در چنین آزمون‌هایی فقط با شرکت در کنگره‌های بین‌المللی که مستلزم صرف وقت و هزینه گزاف است، امکان‌پذیر بود اما با مقدمات فراهم‌شده شرایط نسبتاً بهتری برای علاقه‌مندان در ایران و منطقه ایجاد شد.

اسپـرانتو یعنـی چـه؟ ?ESPERANTO

اسپرانتو یعنی چه؟                                                                                            
زبان
اسپرانتو زبانی است که برای ارتباط بین مردمان غیر هم‌زبان پدید آمده و به ملیت‌ها و قومیت‌های زبانی این امکان را می‌دهد که توأم با کاربرد آن در عرصه‌ی ارتباطات فراملی، ارزش‌های زبانی خود را پاس بدارند.
بین‌المللی و بی‌طرف
اسپرانتو زبان ملی هیچ کشوری نیست. متعلق به همه و هیچکس است. آموزش و فراگیری آن تهدیدکننده‌ی هیچ فرهنگ و زبان بومی نیست و در استفاده از آن کسی را بر دیگری امتیاز ویژه‌ای نیست و به همین دلیل سازمان یونسکو تاکنون ۲ قطعنامه در حمایت از آموزش، گسترش و به‌کارگیری اسپرانتو صادر کرده است.
آسـان
اسپرانتو به علت ساختار منطقی، زبانی آسان است. دستور زبان آن فاقد قواعد پیچیده و هرگونه استثناء می‌باشد. یادگیری آن در سطح قابل‌قبول طی یک‌ترم تحصیلی امکان‌پذیر است و برای آموزش آن نیاز به سال‌ها وقت و صرف هزینه‌های گزاف نیست. پژوهش‌های انجام‌شده نشانگر آن است که آموزش اسپرانتو از هر زبان دیگری حداقل ۱۰ برابر آسان‌تر است و زبان آموزان اسپرانتو آمادگی بیشتری برای یادگیری زبان‌های دیگر دارند.

چـرا اسپـرانتو می‌آموزیم؟

ایجـاد ارتبـاط و دوستـی
استفاده از اسپرانتو این امکان را به ما می‌دهد که به دور از تفاوت‌های نژادی، قومی، زبانی، فرهنگی و فواصل جغرافیایی به ارتباطی بی‌واسطه با دیگران دست یابیم و فرصت آشنایی با ملل دیگر را داشته باشیم، که این آشنایی می‌تواند به فرآیند صلح و تفاهم بین‌المللی کمک شایانی کند. کتابچه Pasporta Servo به سخن‌گویان اسپرانتو این امکان را می‌دهد که در مسافرت به کشورهای دیگر هزینه کمتری داشته باشند.
شـرکت در گـردهم آیی‌های بیـن‌المللی
سخنگویان اسپرانتو می‌توانند در صدها همایش و گردهم‌آیی علمی، فرهنگی و اجتماعی بین‌المللی از جمله کنگره بین‌المللی اسپرانتو (UK)، کنگره بین‌المللی جوانان اسپرانتودان (IJK) و… که هر سال در کشورهای گوناگون برگزار می‌شود، شرکت کنند.

چـگونه اسپـرانتو را بیاموزیم؟

کتـاب‌ها و دوره‌هـای آموزشی
با استفاده از فیلم، نوار، کتاب‌های خودآموز، دوره‌های آموزش مکاتبه‌ای و شرکت در دوره‌های حضوری و آنلاین در اینترنت که در مقاطع مختلف آموزشی برگزار می‌شود. با صرف کمتر از ۱۰۰ ساعت وقت مفید، می‌توان در سطح توانایی ایجاد ارتباط مطلوب به اسپرانتو مسلط شد.
آموزش آنلاین
سایت لرنو! به چندین زبان دنیا از جمله به زبان فارسی آموزش اسپرانتو را از الفبا تا مراحل عالی آن را به‌رایگان برای علاقه‌مندان عرضه می‌کند.
آدرس بـرای دریـافت اطلاعـات بیشتـر
برای دریافت هرگونه اطلاعات درباره‌ی اسپرانتو، دوره‌های حضوری و کتاب‌های آموزشی آن در ایران، با نشانی‌ زیر تماس بگیرید:
انجمن اسپرانتوی ایران  و یا ارسال رایانامه به نشانی:  info@espero.ir

معرفی وبلاگ «تاریخ اسپرانتو در ایران»

اسپرانتو در ایران تاریخ پر فراز و نشیبی داشته است. برای گردآوری منابع، مطالب و اسناد مرتبط با جنبش اسپرانتو در ایران سال ۱۳۸۹ وبلاگ «تاریخ اسپرانتو در ایران» به زبان اسپرانتو راه اندازی شد که حاصل آن تاکنون ۳۰ پست بوده است.
در همین جا اعلام می‌کنم هر کسی که دستی بر آتش اسپرانتو در ایران داشته است می‌تواند به طور مستقل در این وبلاگ گروهی، مطالب خود را منتشر کند و اگر از دوستان و خوانندگان این مطلب کسی مطلبی و یا اسنادی درباره جنبش اسپرانتو در ایران را دارد و خود مایل نیست منتشر کند، می‌تواند آن را به یکی از نویسندگان وبلاگ بفرستد تا منتشر شود.
هدف ما در گام اول تجمیع مطالب و اسناد است تا در آینده بتوان منبع قابل اتکایی را برای تدوین تاریخ اسپرانتو در ایران به وجود آورد.
نشانی وبلاگ:https://historiodeesperantoenirano.blogspot.de/

راه اندازی ربات انجمن اسپرانتوی ایران در تلگرام توسط احمد مدبر

ربات‌های تلگرامی سرویس جدیدی است که تلگرام در اختیار کاربران خود قرار داده است و از قابلیت‌های بالایی برخوردار است. انجمن اسپرانتوی ایران نیز جهت پیشبرد نهضت اسپرانتو، معرفی اسپرانتو به ایرانیان و معرفی ایران و فرهنگ ایرانی به اسپرانتودانان، اقدام به ایجاد بات تلگرامی کرده است.
با توجه به اینکه امروزه تلفن‌های همراه هوشمند نقش بسزایی در اطلاع‌رسانی، آموزش دارند، جا دارد که اسپرانتو نیز به این ابزار مجهز شده و استفاده کافی و لازم را از آن ببرد.

صفحه اصلی بات دارای دو دکمه پارسی و اسپرانتو است. ما سعی داریم هر دو قسمت ازنظر محتوی دقیقاً مثل هم باشند. در قسمت پارسی ما دکمه «درباره اسپرانتو» رو گذاشتیم تا فارسی زبان‌ها با موضوع اسپرانتو آشنا شوند و در مقابل در قسمت اسپرانتو دکمه «pri irano» رو گذاشتیم تا اسپرانتیست‌های خارجی با ایران و فرهنگ ایرانی آشنا شوند.
از نظر محتوا بقیه قسمت‌ها یکسان هستند
درباره انجمن و pri irea
مجله سبزاندیشان و revuo
همایش سالانه و irek
تماس با ما و kontakto
و به همین ترتیب…

در بخش پارسی قسمت آموزش، سعی بر این است که آموزش‌های زبان اسپرانتو که به زبان فارسی است ارائه شود و در بخش اسپرانتو قسمت edukado سعی بر این است که آموزش‌ها بر اساس rektaj metodoj ارائه شود.
بخش کتابخانه نه تنها شامل کتاب‌های pdf خواهد بود بلکه تلاش می‌کنیم لیست کتاب‌های فروشی در دفتر انجمن را قرار بدیم. همچنین شامل کتاب صوتی و موسیقی و فایل تصویری و نرم‌افزارهای مرتبط با اسپرانتو خواهد بود.
ما به‌روزرسانی‌های ربات را از طریق خبرنامه به اطلاع شما می‌رسانیم. دو خبرنامه ایجاد شده که یکی به زبان پارسی و دیگری اسپرانتو که می‌توانید هر دو را و یا جداگانه هر کدام را عضو شوید.
قسمتی نیز برای عضویت در بات در نظر گرفته‌شده تا بتوانیم اطلاعات اسپرانتودانهایی که از ربات استفاده می‌کنند را جمع‌آوری کنیم و در زمان‌های مناسب جهت پیشبرد نهضت اسپرانتو و اطلاع‌رسانی استفاده کنیم.
جهت عضویت در این ربات از لینک زیر استفاده نمایید.

@IREA_Bot

پس از وارد شدن در صفحه ربات دکمه join را کلیک کنید تا در مراجعه‌های بعدی بتوانید در لیست کاربرانتان آن را بیابید.

توجه فرمایید این ربات مراحل ساخت و تکمیل اطلاعات را طی می‌کند، لذا پیشنهاد و انتقادهای ارزنده شما سروران گرامی باعث دلگرمی ما خواهد بود. برای ارسال پیشنهاد و انتقاد می‌توانید از بخش پارسی قسمت تماس با ما و ارسال پیام استفاده کنید یا مستقیماً به آیدی‌های مدیران بات مطلب خود را ارسال کنید.
اگر هم احساس می‌کنید می‌توانید ما را در این راه یاری کنید، با ما در ارتباط باشید.

@TorabiReza
@HamedSufi
@Modabber

با ارسال این پیام به دوستان خود ما را در معرفی اسپرانتو و انجمن اسپرانتوی ایران یاری رسانید.

پیشاپیش از لطف شما بسیار سپاسگزاریم.

 http://www.telegram.me/IREA_Bot

انجمن اسپرانتوی ایران شما را به حضور در سومین کنگره زبان بین‌المللی اسپرانتو دعوت می‌کند.

جمعه ۲۴ اردیبهشت ماه ۱۳۹۵، تهران

مهلت ثبت نام فقط  تا ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۵

اطلاعت بیشتر: جهت دریافت فرم ثبت نام اینجا کلیک کنید.

photo_2016-03-21_17-00-04

محل برگزاری: تهران – سرای محله سنایی، خیابان قائم مقام فراهانی، ضلع غربی میدان شهید طومانیان (شعاع)

پذیرش: از ساعت ۹ صبح، شروع مراسم ساعت: ۱۰

 

اسپرانتو در انتظار جایزه نوبل

اسپرانتو در انتظار جایزه نوبل

مریم رستگار،  بی‌بی سی

به روز شده: ۱۵: ۳۷ گرینویچ – دوشنبه ۱۹ آوریل ۲۰۱۰ – ۳۰ فروردین ۱۳۸۹

در بریتانیا هشت نفر از نمایندگان پارلمان، با ارسال درخواست‌نامه‌ای به دفتر جایزه نوبل در نروژ، انجمن جهانی اسپرانتو را نامزد دریافت جایزه صلح نوبل سال ۲۰۱۰ میلادی کرده‌اند. در نامه هشت نماینده پارلمان بریتانیا آمده است: «فعالیت‌های انجمن جهانی اسپرانتو (Universala Esperanto-Asocio) به تنوع زبانی، حفظ دموکراسی، آزادی بشر و ایجاد فرهنگی

جهانی کمک می‌کند که همه این‌ها در ایجاد و حفظ صلح مؤثر است. درنتیجه با توجه به تأثیر فعالیت‌های این انجمن در ایجاد تفاهم بین‌المللی که عاملی اساسی در برقراری

لودویک لازاروس زامنهوف، پزشک و زبان‌شناس لهستانی، زبان اسپرانتو را در سال ۱۸۸۷ میلادی به جهان معرفی کرد

صلح جهانی است، این انجمن نامزد دریافت جایزه صلح نوبل می‌شود
اسپرانتو، زبانی بین‌المللی است که در سال ۱۸۸۷ میلادی از طرف دکتر لودویک لازاروس زامنهوف، پزشک و زبان‌شناس لهستانی به جهان معرفی شد. آقای زامنهوف معتقد بود که داشتن زبان بین المللی مشترک به برقراری ارتباط بین مردم کشورهای مختلف کمک می‌کند. او با در نظر گرفتن محدودیت‌های مربوط به یادگیری زبان‌های مختلف و نیز نظراتی که درباره تسلط فرهنگی کشورهای استعماری در جهان وجود داشت، به فکر ابداع زبانی جدید افتاد که به هیچ کشور یا ملیت خاصی وابسته نباشد.
آقای زامنهوف با چندین زبان از جمله روسی، لهستانی، آلمانی، فرانسه، لاتین، یونانی، عبری، انگلیسی، ایتالیایی، اسپانیایی و لیتوانیایی آشنا بود و با در نظر گرفتن شرایط و ویژگی‌های هر یک از این زبان‌ها، توانست ساختار و قوانین دستوری ساده‌ای را برای زبانی جدید تعریف کند. واژه‌های مورد استفاده در این زبان هم ابداعی یا برگرفته از زبان‌های دیگر است.

پرینوش صنیعی، نویسنده و از کسانی که سال‌ها پیش زبان اسپرانتو را فراگرفته و به این زبان مسلط است، با این توضیح که معمولاً دستور زبان و گرامرهای سنگین، از مشکلات افرادی است که می‌خواهند زبان جدیدی یاد بگیرند، می‌گوید: «اسپرانتو ۱۶ قاعده دستوری اصلی دارد که می‌توان آن‌ها را در مدتی کوتاه یاد گرفت. برای یادگیری واژه‌ها هم کافی است که ریشه اصلی کلمه یاد گرفته شود و بعد، با استفاده از دستورهایی ساده، این ریشه را به صورت اسم، صفت یا قید درآورد و دایره واژگان را به طور تصاعدی گسترش داد. قوانین ساده‌ای هم برای ترکیب کلمه‌ها در جمله‌های اسپرانتویی وجود دارد که می‌توان در مدتی کوتاه آن‌ها را یاد گرفت.»
او آغاز دوره انسان‌گرایی در جهان و توجه به این‌که تمام انسان‌ها، حقوق مساوی دارند را زمینه‌ساز تعریف و ابداع زبان اسپرانتو می‌داند و اضافه می‌کند: «با شروع نهضت انسان‌گرایی در جهان، این دیدگاه به وجود آمد که انسان‌ها برای برقراری ارتباط با هم، باید در شرایط مساوی باشند و از آنجا که زبان، مهم‌ترین وسیله ارتباطی است، باید شرایط به گونه‌ای فراهم شود که یک ابزار ارتباطی با شرایط مساوی در اختیار همه قرار بگیرد، یعنی زبانی وجود داشته باشد که زبان دوم همه و نه زبان مادری کسی باشد.»
خانم صنیعی اضافه می‌کند: «این بحث‌ها در حدود ۱۰۰ سال پیش مورد توجه روشنفکران قرار گرفت و در ‌‌نهایت دکتر زامنهوف در لهستان که به بیش از ۲۰ زبان دنیا مسلط بود، زبان جدیدی را به نام اسپرانتو تدوین کرد و گروه‌های روشنفکر هم هرکدام به نوعی به او پیوستند.»
او درباره زمان و چگونگی ورود زبان اسپرانتو به ایران می‌گوید: «به دنبال به وجود آمدن یک دیدگاه روشنفکرانه و انسانگرایانه، این زبان جدید تعریف شد و روشنفکران همه جا با آن ارتباط برقرار کردند. چنین شرایطی در ایران هم حاکم بود. ولی مسئله این است که باید دید در حدود ۱۵۰ سال پیش، چند نفر روشنفکر در ایران حضور داشتند و به همین نسبت هم زبان اسپرانتو وارد ایران شد.»
پرینوش صنیعی می‌گوید: «برخی معتقدند که اعتصام الملک، پدر پروین اعتصامی، واردکننده یا معرف زبان اسپرانتو به ایران بوده است. احمد کسروی هم برای چندین سال مجله‌ای منتشر می‌کرد که مطالبی درباره اسپرانتو در آن چاپ می‌شد. در زمان افتتاح دانشگاه تهران در سال ۱۳۱۳ خورشیدی هم زبان اسپرانتو از مطالب درسی دانشگاه بود و کلاً جامعه روشنفکری ایران به زبان اسپرانتو تمایل داشت.»
با این حال، زبان اسپرانتو همیشه با استقبال روبه‌رو نبود. در دوره‌ای از تاریخ، میزان اقبال به این زبان به حدی بود که مسولان برخی کشور‌ها را به تردید در باره ماهیت آن انداخت و طبیعتاً مقابله با آموزش این زبان هم شروع شد. در دوره حکومت هیتلر در آلمان، برخی از افرادی که به زبان اسپرانتو صحبت می‌کردند (اسپرانتیست‌ها) و آن را آموزش می‌دادند، زندانی شدند و مواردی از اعدام اسپرانتیست‌ها در دوره حکومت استالین در روسیه هم گزارش شده است.
به گفته پرینوش صنیعی، آن زمان به اسپرانتیست‌ها حمله می‌شد، چون زبان جدیدی بلد بودند که با آن می‌توانستند با افرادی از کشور‌ها و جوامع دیگر ارتباط برقرار کنند و به دلیل همین ارتباطات بین‌المللی، به آن‌ها اتهام جاسوسی زده می‌شود. او می‌افزاید: «در ایران هم تقریباً چنین شرایطی حاکم بود و می‌گفتند که اسپرانتو زبان بهایی‌ها است و هرکس آن را یاد می‌گیرد، بهایی است
برخورد با آموزش و یادگیری زبان اسپرانتو در سطح جهانی، باعث شد این زبان در لایه‌های زیرین جوامع باقی بماند، ولی به مسیرش ادامه دهد. خانم صنیعی درباره این روند در ایران یادآور می‌شود: «در اوایل دهه ۱۳۵۰ خورشیدی، اقدامات ناصرالدین صاحب زمانی، نویسنده و روان‌شناس ایرانی، باعث شد زبان اسپرانتو دوباره در ایران موردتوجه قرار بگیرد.» او توضیح می‌دهد: «بررسی مسائل مربوط به ایران و جوانان، محور اصلی فعالیت‌های دکتر صاحب زمانی بود. او اعتقاد داشت که جوانان ایران فقط یک چیز کم دارند و آن وسیله‌ای است که بتوانند با جهان در ارتباط باشند تا با آخرین دستاوردهای علمی و فرهنگی دنیا آشنا شوند و داشته‌هایشان را هم به راحتی به جهانیان عرضه کنند. او معتقد بود که این وسیله باید به حدی ساده باشد که جوانان ایران آن را زود یاد بگیرند و از آنجا که او خودش در دوره جوانی با زبان اسپرانتو آشنا شده بود، به این نتیجه رسید که این زبان می‌تواند وسیله ارتباطی خوبی برای جوانان ایران باشد، چون هر وقت یک ابزار بین‌المللی به جوانان ایران داده‌شده است، درخشیده‌اند و نشان داده‌اند که توانایی‌های بالایی دارند.»
به گفته پرینوش صنیعی، «در حدود سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۴ خورشیدی، کلاس‌های آموزش اسپرانتو به طور محدود، خیلی خصوصی و با حضور عده کمی تشکیل می‌شد، ولی بعد در مدرسه» روش نو «تحت ریاست یمینی شریف، کلاس‌های بزرگی برای آموزش اسپرانتو تشکیل شد که به‌شدت مورد استقبال قرار گرفت و خیلی از اسپرانتیست‌های قدیمی ایران، در همین کلاس‌های آموزشی این زبان را یاد گرفتند.»

پرینوش صنیعی نویسنده و اسپرانتودان

او اضافه می‌کند: «میزان استقبال از زبان اسپرانتو و نوشته‌ها و مقاله‌هایی که در باره این زبان در ایران منتشر شد، به حدی بود که مسئولان سازمان جهانی اسپرانتو در هلند متعجب شده بودند و به طور مرتب به ایران می‌آمدند تا بدانند چه اتفاقی افتاده است که این همه آدم با زبان اسپرانتو ارتباط برقرار کرده‌اند.» اما دوره این روند و استقبال شدید از زبان اسپرانتو در ایران هم به پایان رسید و به تدریج دایره علاقه مندان به این زبان، محدود به کسانی شد که به زبان‌های جدید علاقه‌مند هستند. در شرایط کنونی هم انجمن اسپرانتوی ایران، در زمینه آموزش این زبان فعالیت می‌کند.
زبان اسپرانتو در دیگر کشورهای دنیا هم تقریباً روند مشابهی طی کرده است، هرچند آمار دقیقی در باره تعداد افرادی که به این زبان مسلط هستند، وجود ندارد و این تعداد بین ۱۰۰ هزار تا ۲ میلیون نفر برآورد می‌شود. پرینوش صنیعی درباره علت تفاوت زیاد این آمار می‌گوید: «افرادی هستند که در زمان یادگیری اسپرانتو، در آمار به حساب می‌آیند، ولی کسانی مثل من که بعد از سال‌ها فعالیت در زمینه‌های مختلف مرتبط به زبان اسپرانتو، دیگر عضو انجمن جهانی اسپرانتو نیستم، در محاسبات جایی ندارند.»
او اضافه می‌کند: «ارتباط با دنیاهای جدید، علت اصلی گرایش من برای یادگیری اسپرانتو بود. الان من ارتباطات گسترده‌ای با افراد مختلف در سراسر دنیا دارم و دوستانی دارم که از طریق زبان اسپرانتو با آن‌ها آشنا شده‌ام.»
البته فقط خانم صنیعی چنین نظری ندارد. تأکید بر گسترده شدن روابط اجتماعی و بین‌المللی افراد با یادگیری زبان اسپرانتو، محور اصلی فعالیت‌های تبلیغی انجمن جهانی اسپرانتو است. الان اسپرانتیست‌های دنیا در نشست‌هایشان سرود مشترکی را سر می‌دهند که شعرش با الهام از نظرات دکتر زامنهوف، مبدع اسپرانتو، سروده شده است. آن‌ها پرچم مشترکی به رنگ سبز و سفید هم دارند و ادبیات اسپرانتو در بیش از یک قرن اخیر، پیشرفت قابل‌توجهی داشته است و نویسندگان و هنرمندانی بنام، آثارشان را به این زبان منتشر کرده‌اند. درواقع می‌توان گفت اسپرانتو زبان مشترک گروهی است که بدون آنکه از یک کشور مشخص یا وابسته به یک موقعیت جغرافیایی خاص باشند، با وابستگی‌های زبانی و تا حدی فرهنگی، کنار هم جمع شده‌اند.
برایان بارکر، هماهنگ‌کننده امور پارلمانی انجمن اسپرانتو در لندن هم زبان اسپرانتو را دارای ماهیت بین‌المللی می‌خواند و می‌گوید: «با آموزش این زبان، به ملت‌ها کمک می‌شود به درک متقابلی برسند. افرادی در سراسر جهان هستند که با این زبان ارتباط برقرار می‌کنند و با هم صحبت می‌کنند، بدون آنکه کشور یا فرهنگ مشترکی داشته باشند. اسپرانتو یک زبان واقعی است که به ایجاد چنین ارتباط و تفاهمی در سراسر دنیا کمک می‌کند. با این حال، در شرایط کنونی، سخنرانان بیشتر نشست‌ها و کنفرانس‌های بین‌المللی در سراسر جهان به انگلیسی صحبت می‌کنند و حتی گفته می‌شود که انگلیسی زبان بین‌المللی غالب در دنیا است.
برایان بارکر در مقابل طرح این دیدگاه، می‌گوید: «زبان انگلیسی یک زبان امپریالیستی است و زبان‌های امپریالیستی بر این اساس در سراسر دنیا گسترش پیدا کرده‌اند که هرچه پول بیشتر و قدرت بیشتری داشته باشید، زبانی که به آن صحبت می‌کنید، بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. ولی اسپرانتو یک زبان بی‌طرف است و گرایش سیاسی ندارد. آیت‌الله خامنه‌ای مشکلی با آموزش این زبان ندارد. در چین هم‌چنین نظری وجود دارد و کنفرانس امسال اسپرانتو در کوبا برگزار می‌شود. در آخرین کنفرانسی هم که داشتیم آقای کاسترو، رییس جمهوری کوبا به نشست آمد. در واقع زبان اسپرانتو کاملاً در سراسر دنیا بی‌طرف است و ارتباط بین‌المللی منصفانه‌ای را شکل می‌دهد که تمام طرف‌های درگیر در آن، در سطح برابری هستند.»
شاید به همین دلیل است که گروهی از نماینده‌های پارلمان بریتانیا، انجمن جهانی اسپرانتو را برای دریافت جایزه صلح نوبل نامزد کرده‌اند. آقای بارکر از نامزد شدن انجمن جهانی اسپرانتو برای دریافت این جایزه دفاع می‌کند و می‌گوید: «سال قبل، باراک اوباما، رییس جمهوری آمریکا این جایزه را دریافت کرد. ولی بحث‌های زیادی مطرح است که جایزه صلح نوبل بر اساس دستاوردهای افراد به آن‌ها داده می‌شود، ولی آقای اوباما فقط در انتخابات برنده‌شده بود و برای صلح جهانی کاری نکرده بود. با این حال، جایزه صلح نوبل را گرفت و این موضوع، با اینکه تاکید می‌شود برای دریافت جایزه صلح نوبل باید حتماً افراد اقدام عملی انجام دهند، درست در نمی‌آید.»
او اضافه می‌کند: «باراک اوباما در زمان دریافت جایزه صلح نوبل، هیچ کاری برای صلح نکرده بود، ولی سازمان ما، سال‌ها به‌سختی تلاش کرده است تا با آموزش زبانی مشترک و بی‌طرف، شرایط برای درک متقابل و تفاهم افراد از ملت‌ها و کشورهای مختلف فراهم شود. به خاطر همین تلاش‌ها هم نامزد دریافت جایزه صلح نوبل شده است.»

عصر جمعه‌ی ادبیات اسپرانتو در انجمن اسپرانتوی ایران

عصر ادبیات VELO” Vespero de Esperanto-Literaturo” عنوان برنامه‌ی ادبی است که عصر سومین جمعه‌ی هر ماه در محل انجمن اسپرانتوی ایران به زبان اسپرانتو برگزار می‌شود. این برنامه شامل نقد و بررسی ادبیات اسپرانتو، شعر و داستان خوانی، تازه‌های ادبیات اسپرانتو و معرفی چهره‌های ادبی و فرهنگی اسپرانتو است.

برنامه‌ی دوم: روز جمعه ۱۵ آذرماه ۱۳۸۷ ساعت ۱۶

مدیر برنامه: محمود میربزرگی

+